Hans Smedema: Vechten tegen het onbekende!

Nu de laatste stukjes puzzel van dit gruwelijke misdrijf op zijn plaats lijken te vallen, wordt steeds duidelijker hoe gewetenloos mijn drie broers moeten hebben gehandeld. Met name de leider Johan Smedema, die al zijn talenten en opleiding tot meester in de rechten aanwende niet om mij te helpen, maar om er voor te zorgen dat ik nooit de kans zou krijgen om te achterhalen wat hij had gedaan. Dertig jaar lang heeft deze schoft dus mij bedrogen en voor en over mij beslissingen genomen, over zaken waar ik totaal geen weet van had. Hij had eenvoudig kunnen zorg dragen voor medische hulp in de vorm van therapie, maar dat wilde hij blijkbaar niet. Wij noemden hem thuis als gezin al een arrogante klootzak en dat klopt ook precies. Hij heeft een ‘God-zijn-syndroom’. Hij beslist over het leven van anderen en als zijn fouten daarbij blijken door de drama’s die ontstaan, keerde hij niet oprecht en integer op zijn foutieve beslissingen terug, maar koos voor het verbergen daarvan en dus doorgaan ten koste van alles. Mijn andere broers Marinus en Ruud deden gewoon mee, waarom zou je eerlijk en oprecht zijn als je ook kunt liegen en bedriegen. Justitie, overheid en politici idem. Nooit ben ik door hen voldoende gewaarschuwd, nooit hebben wij ook maar één document gezien, terwijl er stapels moeten zijn, of beter zijn geweest. Vermoedelijk allemaal snel vernietigd natuurlijk. Als de files in 1983 na inzien door de Amerikaanse CIA onmiddellijk binnen drie dagen (!) worden gewist, dan heb je veel te verbergen en weet je dat het crimineel is. Tenminste ‘normale’ oprechte Nederlanders zoals er velen moeten zijn? Waar zijn die overigens?

Dit heeft tot gevolg gehad dat mijn vrouw kon worden misbruikt zonder het te beseffen met haar en mijn amnesie en verdringing, en dat justitie NIET tot vervolging overging en zelfs nooit een onderzoek heeft toegestaan. De daders hadden volledige vrijheid en moeten zich rot gelachen hebben over zoveel domheid en achterlijkheid. En terecht, ongelofelijk en bizar.

Hier een nieuw overzicht van hoe het bizarre mysterie hoogstwaarschijnlijk is verlopen:

• Familie constateert dat mijn vriendin in 1972 een jaar lang door haar kamerverhuurder Jan van Beek was misbruikt en zodanig ernstig (stroomstok) dat ze zelf van niets meer wist. Nu nog niet overigens.
• Ze besluiten in begin 1973 tot een doofpot en doen geen aangifte. Broer Johan wordt aangewezen als de persoon die voor mij als verantwoordelijk familie lid alles verborgen moet houden. Hij laat mij een stuk tekenen, waarbij ik hem moet vertrouwen en het niet mag inzien. Een verrassing voor later en het kon me groot voordeel opleveren. Ik dacht aan een fiscale constructie, of zakelijk iets waar hij bij betrokken kon zijn. Nooit heb ik iets gezien en nooit is mij meegedeeld waar het werkelijk om ging. Ik vertrouwde erop dat hij niet boosaardige dingen zou doen, maar zaken die in mijn voordeel zouden zijn. Men wist overigens ook dat ik alles mbt het misbruik ook onmiddellijk verdrong, maar als iemand gewoon had gesteld dat wij het slachtoffer waren van misdrijven dan had dat wel gekund. Dat werd nagelaten, ook dat dit document de rest van mijn leven zou beïnvloeden omdat het dus mijn rechten weggaf. Toch cruciale informatie lijkt me. Fraude en oplichting dus achteraf, want wij waren daarmee weerloos en hulpeloos. Een ernstige ziekte werd ijskoud verzwegen.
• Het misbruik van mijn inmiddels vrouw kon door onze amnesie en weerloosheid dus gewoon doorgaan. De daders wisten van de doofpot en dat ze niet vervolgd zouden worden, dus gingen rustig door. Als ik weg was, werd mijn weerloze vrouw vaak verkracht. Hoewel ze na enige weerstand, in haar dubbele persoonlijkheid raakt en dus braaf deed wat haar gevraagd werd. Maar tegen haar wil, dus juridisch verkrachting. Dit leidde in 1975 tot een zwangerschap van oud huisbaas Jan van Beek en eerste kind. Dat bleek niet van mij en dus raakte men in paniek vermoedelijk. Ook bleek dat ik in 1972 onvruchtbaar was gemaakt. Wat mij ook niet werd verteld. Ook niet dat het kind niet van mij was en dat mijn vrouw naar believen door verkrachters kon worden misbruikt. Toch een cruciale feiten lijkt me. Weer geen medische hulp, wat toch normaal en integer geweest zou zijn! Drogreden zal zijn geweest ‘anders gaan ze uit elkaar, laten wij maar voor hen beslissen’. God-syndroom dus met grote verantwoordelijkheid voor ons verdere leven. Geen waarschuwingen, geen politie voor de deur, geen camera toezicht. Terwijl ze dus wisten dat ze verkracht werd.
• Broer Johan regelde vermoedelijk snel dat ik nu ook bij de doofpot betrokken zou worden. Tot dan hield hij het enkel verborgen, net als bij een vrouw met een foutief verleden. Hoe het dan kon dat ook ik alles verdrong ging hun verstand vermoedelijk te boven? Of gaat wel weer over? Een psychiater Onno van der Hart werd ingeschakeld om mij heimelijk een hersenspoeling te geven in Zwolle, zodat ik mijn geheugen niet terug zou krijgen, wat al begon namelijk. En vermoedelijk werd toen dus een doofpot van overheidswege opgezet, die voor alle Nederlandse burgers geheim blijft. Vanzelfsprekend mochten wij van niets weten. Dus werd ik op een verjaardagsfeestje bij mijn broer heimelijk, zonder voorafgaande waarschuwing, met een glas wijn (!) in de hand, in contact gebracht met iemand en zal mijn broer mij wel wat uitspraken ontfutseld hebben. Ik weet nog ‘dus je hebt alles voor je vrouw over?’ Iets wat met een glas wijn of bier in de hand en onofficieel, zonder voorafgaande waarschuwingen, natuurlijk ja oplevert bij 99% van alle Nederlanders. Grotesk en fraude en oplichting.
• Vrij vlot daarna moesten we tegen onze zin alweer naar Gennep waar deze broer overigens een uitstekend makelaars kantoor had, en werd ik weer misleid. ‘Weet je nog van dat stuk dat je heel vroeger getekend had? ‘Ja’ dat wist ik nog ‘hoe staat het daarmee? Levert het voor mij nog wat op?’ antwoordde ik. ‘Misschien, maar dan moet je precies doen wat ik zeg. Er is hier iemand die van jouw een bevestiging moet hebben dat je getekend hebt en weet waar het over gaat.’ Ik weer ‘maar dat weet ik immers niet!’ ‘Dat geeft niet, dat kan in dit geval beslist niet dan gaat het voordeel verloren, vertrouw me maar gewoon. Ik zal immers enkel iets doen als het je voordeel oplevert. Dus als hij vraagt of je de inhoud kent, moet je gewoon ja zeggen.’ En zo gebeurde, maar de man vroeg of ik dan even de inhoud wilde herhalen, maar dat kapte Johan onmiddellijk af. Dus de boosaardige en sluwe Johan, gebruikte mijn onkunde van alles en mijn vertrouwen in hem als broer, om mij te misleiden. Want ik zou NOOIT toestemming hebben gegeven voor het overdragen van cruciale beslissingen over ons beider leven aan derden. Buiten de amnesie en verdringing mankeerde mij vrijwel niets. Ik had daar ook gewoon over kunnen beslissen en had natuurlijk voor therapie besloten! Tot kort geleden heb ik nog altijd verklaard dat ik nooit iemand toestemming had gegeven om namens en voor mij te beslissen en zou ik zeker niet broer Johan genomen hebben. De laatste juist, want hij was altijd boos en onaardig tegenover mij. Dat viel zelfs mijn ouders op. Maar als je niet weet wat je tekent, valse inhoud wordt verteld en cruciale gegevens worden verzwegen, is het dan rechtsgeldig?
• Vervolgens heeft hij dus mij in 1975 naar de tweede kamer gelokt waar ik met een hoofd veiligheid moest preken over een project voor bewegwijzering. Dus zakelijk! En ik sprak met een politicus, waar ik niets van begreep met amnesie en verdringing. Immers je brein gaat stil staan, dus is een goed gesprek onmogelijk. Je vergeet het voorgaande en raakt in totale verwarring. En nog bij het weggaan vroeg ik nota bene hoe het nu met het project zat? Wat heeft deze man beslist? Hij moest ergens toestemming voor geven.
• Vervolgens weer later (1976) dus naar een commissie van justitie denk ik. Meer dan twintig man en vrouw, ook voor mijn werk dus! Vooraf speciaal wat te drinken gegeven, want dat zou later wel niet meer komen. Maar kwam natuurlijk wel, wat me al opviel. Dus gedrogeerd zodat ik achteraf van niets meer zou weten. Je kunt dan niet goed denken en je geheugen kan het niet meer opslaan. Ik moest van die twee man van beveiliging (geheime dienst?) mijn aardige broer maar dankbaar zijn! Het ging om diverse grote projecten voor mijn werk! Dus fraude en oplichting. Maar een politica merkte mijn drogering op en ook dat ik daar voor bewegwijzering kwam. Ik liet zelfs documentatie zien en werd onmiddellijk afgevoerd! Ze sprak dus wat later met me, maar kon het niet alleen tegen houden, zei ze! Ik begreep natuurlijk van niets met mijn amnesie en weer stilstaand brein! Maar dat moet de laatste toestemming geweest zijn, waarbij ik dus buiten rechten gesteld moet zijn? Heimelijk ter beschikking van de overheid? Dat er nooit een onderzoek zou komen naar de verkrachtingen van mijn arme weerloze vrouw? Dat ze naar believen kon worden verkracht? Lijkt me toch onmogelijk? Nooit heb ik een document gezien! Die liggen in de brandkast bij mijn boosaardige broer Johan Smedema in Gennep.
• We krijgen nog een zwangerschap in 1976 die door haar boosaardige zuster Klazien heimelijk wordt weggehaald met een chemisch middel. Geen waarschuwingen en geen beveiliging! Niets. Dus later weer een kind in 1977. Nu van een werknemer van Hans van der Heide, Jan de Vries. Later onze vrienden zonder dat ik de gruwelijke waarheid besefte.
• Vervolgens (alle misbruik maar even over slaande) slaat in 1979 broer Marinus met bedrijfsleider Joop de Boer een verkrachter de trap af, na waarschuwing van dochter via secretaresse Stella van Arkel. Het is werknemer van Hans van der Heide, Rieks Perdok. Ze doen niets, geen therapie, geen waarschuwingen, niets. Dus levert het misbruik een kind op.
• Veel meer verkrachtingen, zelfs op mijn bedrijf en elders. Thuis kreeg buurman Jaap Duijs ook de vrije hand, hij was gevraagd om een oogje in het zeil te houden. Wat hij vertaalde met misbruik. Terwijl hij mij bedroog en rustig mijn wijn opdronk. Gewetenloos. Dus weer zwanger, wat we zelf hebben laten weghalen, ons al verbazende hoe dat kon. We hebben dus achteraf nooit vrienden gehad, maar mijn vrouw weet dat nog steeds niet en gaat rustig naar hen toe! Ik ben immers paranoïde! Bizar en grotesk, want er zijn wel honderd getuigen en daders. Maar die zwijgen op bevel van Staat der Nederlanden.
• Toen in 1983 ik zaken deed met het General Army Hospital in Frankfurt werd ik gescreend en zag men de geheime Nederlandse files. Die werden onmiddellijk gewist, maar de integere Al Rust hield nu een oogje in het zeil. Toen die leerde dat ik geen baan zou krijgen op foutieve gronden, lichte hij Baker Brothers in Boston in. Maar werd later op staande voet en oneervol ontslagen toen de Nederlandse regering en Justitie hem niet wilden bijstaan tijdens de rechtszaak door simpel de waarheid te vertellen. De doofpot was zo sterk, dat men dat niet wilde doen en er voor koos om hem onschuldig jarenlange ellende te bezorgen! Ook hier weet mijn gewetenloze broer natuurlijk van, want hij haalde speciaal het visitekaartje van Al Rust bij mij weg! Hij haalde alle bewijzen onder valse voorwendselen weg overigens.
• Hoe kon in 1991 hoofdofficier van justitie mr. Ruud Rosingh zijn onderzoek naar de verkrachting van mijn vrouw met nota bene getuigen, moeten stoppen? En onmiddellijk worden overgeplaatst? Door de gewetenloze broer Johan Smedema uit Gennep, nota ben Rotary lid daar, samen met anderen binnen Justitie. Het mocht beslist niet uitkomen! Ruud ter Schiphorst die na wat vragen aan mij erachter kwam, probeerde met het bestuur van mijn club Rotary club Leeuwarden-Zuid Johan uit zijn club in Gennep te laten zetten, maar die club vond alles wel prima! Ik wist van niets en men deed geen poging daaraan iets te veranderen! Het kritische artikel in de Leeuwarder Courant van of via Chris Kruizinga werd achteraf op kosten van de belastingbetaler gewijzigd, zodat het nooit uit zou kunnen komen. Weer een actie van broer Johan met Justitie of de groep Mengele zoals ik ze gedoopt heb. Mijn agenda waarin een gesprek met Herman van Kesteren stond werd door hem meegenomen onder valse voorwendselen.
• Andere bewijzen werden later door haar boosaardige zuster Klazien weggenomen!
• Al die jaren nooit een waarschuwing, nooit aangedrongen op bewaking van mijn weerloze vrouw, nooit aangedrongen op camera’s die het misbruik eenvoudig hadden kunnen vaststellen. Geen medische hulp, niets.
• Op 1 februari 2004 in Epe in gesprek op mijn initiatief, ontkennen alle drie broers ook maar van iets te weten en werd mijn arbeidsongeschiktheid dus definitief! Ga naar een psychiater was hun advies, maar voor paranoia! Wat dus onjuist is en al weer oplichting en fraude. Dus een criminele organisatie die enkel nadeel voor ons heeft opgeleverd en volledig buiten ons om is geregeld! Grotesk. Alle verkrachters gingen dertig jaar lang vrijuit! Terwijl Justitie volledig op de hoogte was!
• Wat later praat broer Johan vermoedelijk met onze kinderen, die krijgen de keus of meewerken aan de doofpot of hun naam door het slijk? En van niets wetende, vermoedelijk is niet alles verteld, besluiten die dat ik als onechte vader wel bij het oud vuil gezet kan worden en bedriegen mij ook nog eens. Mijn vrouw wordt rustig en gewetenloos voorgehouden, dat ik paranoïde ben. Alle bewijzen zijn door de jaren heen zorgvuldig verdwenen! Getuigen zwijgen als het graf.
• Zelfs nu in september 2007 geen enkel woord van al deze genoemde schoften en wij zijn beide doodongelukkig. Ons gezin is uit elkaar gedreven. Scheiding dreigt, wat bewijst dat de opzet boosaardig was. Maar kinderen van verkrachters bewijst dat al lang natuurlijk.

Wie gaf opdracht tot de drie pogingen tot moord op mij? Ook broer Johan of toch de ‘Fuhrer’ zoals ik de vriend van Jan van Beek heb genoemd? Dus een mol binnen Justitie die dit allemaal mooi heeft zitten stimuleren? Wie vermoorde dus Cees van ‘t Hoog omdat die te dicht bij de waarheid kwam? Broer Johan in paniek? Of de ‘Fuhrer’ binnen Justitie? Die moet zich rotlachen over mijn broer Johan.
Boven staande is zo bizar, dat het mij dus zeven jaar heeft gekost om het uit te vogelen. En nog niemand die het geloofd ook nog! Eén grote marteling voor ons beiden.

1. Werk kwijt
2. Kinderen kwijt, komt niet meer goed vermoedelijk
3. Vrienden kwijt, nooit gehad overigens
4. Vrouw al bijna kwijt
5. Rechtsbijstandverzekering beëindigd na aandringen Klazien J., terwijl dus huis in brand stond (wat zij wisten!) de verzekering laten beëindiging zonder waarschuwing! Oplichting en fraude!
6. Geen advocaat die wil helpen, dus juridische bijstand kwijt. Terwijl het dan zo opgelost zou zijn.
7. Geen medische hulp dus medici zorg kwijt. Een zalfje of zo nog wel.
8. Geen onderzoek Justitie, dus die normale rechten kwijt
9. Geen recht op aangifte doen, dus politie rechten kwijt.
10. Paranoïde verklaard! Dus normale sociale contacten kwijt en niemand die je nog geloofd.
11. Media mogen of willen niet publiceren en helpen, dus publiciteit en hulp onmogelijk, wat het zo zou oplossen. Honderden weten hiervan.
12. Totaal doodgezwegen. Cordon sanitair.
13. Telefoon en internetverkeer afgeluisterd, iedere actie al vooraf afgestopt door geheime dienst in Gestapo rol.
14. Zelf accountants krijgen heimelijk opdrachten en doen dat ook gewoon!
15. Veel ‘Rechten van de Mens’ dus kwijt.

Wie heeft er nog vijanden nodig met broers als deze schoften? Wie is zo boosaardig dat je een broer rustig paranoïde laat verklaren en zijn vrouw kwijt raken? En met deze achterlijke overheid? De verkrachters zijn de enigen die tegenover mij erkend hebben dat ze vermoedelijk de vader zijn van onze drie kinderen! Die zijn dus eerlijker dan de broers en overheid! De omgekeerde wereld.

Broers, Justitie, Medici, Politie, Politici, oud vrienden, iedereen zwijgt! Het kan hun niets schelen. Hoe kan zoiets? Grotesk en dit mag pertinent hun niet lukken om in de doofpot te houden!

Later meer..

Hans Smedema Copyright 2007 Hans Smedema Drachten

Uit mijn onderzoek blijkt dat de Leeuwarder Courant van de Friese Pers, een bericht op last van de Staat der Nederlanden achteraf als dieven in de nacht heeft moeten wijzigen, zodat het niet meer in de oorspronkelijke kritische uitvoering in de archieven te vinden is. Ongelofelijk, dus voor velen weer bewijs van mijn paranoïde zijn, maar helaas waar en past geheel in de rest van de gebeurtenissen in deze Blog vermeld. Pure staatsterreur en bedrog van de argeloze Nederlandse burgers. In dit geval speciaal de Friese burgers. Zijn alle politici hiervan op de hoogte? Of slapen ze gewoon door? Is het een kleine groep Mengele? Die de rest gewoon bedriegt? Een mysterie.

Elders is al vermeld dat mijn vrouw op 12 januari 1991 door twee vrienden van de psychopaat Hans van der Heide in het Oranje Hotel te Leeuwarden, tijdens een feest van de Commerciële Club Leeuwarden naar de garage werd gedwongen (raakte in haar dubbele of emotionele persoonlijkheid) en werd misbruikt. Fredy Boosman, de vrouw van Rotary lid Hans Boosman zag nadat ze iets uit de auto had gehaald, haar tussen twee mannen worden afgevoerd met een angstig gezicht en later zag Herman van Kesteren het misbruik door twee mannen zelf. Ik ook na te zijn gewaarschuwd door Herman, maar verdrong het natuurlijk onmiddellijk weer (je brein gaat stil staan), draaide me om en liep weg. Dat werd dus ook door het groepje vastgesteld en een week later nog gecheckt door Herman van Kesteren met mij in Hotel Drachten. Die afspraak mocht pertinent niet in mijn agenda staan! Dus Herman wist al dat de geheime dienst en/of de Staat der Nederlanden erbij betrokken was en dat het verboden was om hulp te verlenen? Herman was een broer van onze vrienden Ans Schuh van Kesteren en haar man en kon dus redelijk op de hoogte zijn van wat er aan ons mankeerde en van de ingestelde doofpot van hogerhand. Als derde stel was bij dat bewuste groepje toevallig (act of God) aanwezig Rotary lid hoofd officier van Justitie mr. Ruud Rosingh. Deze stelde na de nodige consternatie bij de Rotary Club over mij en mijn vrouw (mogen ze wel bij de Rotary blijven met zo’n vrouw?), een onderzoek in, maar werd op bevel van hogerhand direct gedwongen om dit onderzoek te laten stoppen. Hij weigerde eerst, maar werd vervolgens onmiddellijk overgeplaatst. Dus verkrachting van mijn vrouw werd goedgekeurd en toegestaan, door de Nederlandse staat! Alleen het College van Procureurs Generaal kan daarvoor mede gezorgd hebben! De schijnheilige schoften.

Bij onze Rotary Club Leeuwarden-Zuid, waar ik uitgenodigd door Ruud ter Schiphorst ook sedert december 1990 deel van uitmaakte, zat een journalist van de Leeuwarder Courant Chris Kruisinga die de vader van mijn vrouw heel goed kende en mocht. Hij hoorde van deze geschiedenis en heeft er een artikel over geschreven. Of het ook onder zijn naam is verschenen weet ik niet meer. Wel is bekend dat het bij de Rotary een hele consternatie had gegeven. Ik kreeg vragen of ik het artikel wel had gelezen toen. Ja, maar ik dacht dat het niet op mij/ons sloeg met mijn selectieve amnesie nog. Het artikel beschreef dat het wel vreemd was dat een onderzoek naar verkrachting door twee mannen werd stopgezet, terwijl er getuigen waren en dat men vermoede dat de overplaatsing van Ruud Rosingh het gevolg was van het onderzoek wat Ruud had gestart! Dat hij dus opzettelijk buitenspel werd gezet. Dat was dus achteraf ook zo, weet ik nu.

Weer later vertelde Paul Brenninkmeijer ook Rotary lid mij dat het artikel in de Leeuwarder Courant op last van de overheid of Staat achteraf heimelijk moest worden gewijzigd, op kosten van de Staat of Justitie en dus later nooit meer te controleren was. Het kostte de Staat 8.000 gulden en werd in de nacht uitgevoerd met zo weinig mogelijk mensen. Hij waarschuwde mij dat het met mij te maken had en dat ik de gedrukte en verspreide krant van die dag moest opzoeken en bewaren voor later! De wijziging werd heimelijk aangebracht en alle betrokkenen moesten een geheimhoudingsverklaring tekenen. Net als de werkneemster van mijn gewetenloze broer Johan enkele jaren later ook al moest, zie elders. Dus pure staatsterreur. Paul was dus een verzetsstrijder en held, die het als een van de weinigen tegen deze staatsterreur durfde op te nemen! Net als Chris dus en Ruud Rosingh zelf in eerste instantie.

Ruud Rosingh dacht nog dat ik er zelf achter zat en vroeg of ik zijn overplaatsing kon terugdraaien, maar dat bleek dus niet het geval. Later zijn vrouw ook nog. Ik wist niet waar hij het over had met mijn selectieve amnesie voor de verkrachting. Het is mijn gewetenloze broer Johan geweest, die ten koste van alles wilde voorkomen, dat deze doofpot, die finaal was misgelopen, zou uitkomen en zijn goede naam (eigen belang, laat Hans en W. maar barsten) zou aantasten. Rotary lid Ruud ter Schiphorst die als gedelegeerd commissaris NOM bij Euro-Routing al wist hoe oneerlijk mijn andere broer Marinus (dga) tegenover mij was geweest, vroeg of ik nog andere broers had. En dat bleek Johan dus die ook nog meester in de rechten was en ook uitstekende contacten met Justitie had. Ruud ter Schiphorst heeft later achterhaald dat Johan het was die voor stopzetting heeft gezorgd, samen met de rest van de groep Mengele, en heeft nog een poging gedaan samen met bestuur Rotary om mijn gewetenloze broer Johan bij de Rotary Club Gennep uit de Club te laten zetten. Heel integer van hem. Maar broer Johan had Rotary Gennep juist betrokken bij de doofpot en dus hield men hem aan. Blijkbaar wist men niet van zijn achterbaks gedrag tegenover mij en hoe hij ons vals heeft bedrogen. Ook niet hoe deze broer mij onder valse voorwendselen naar de commissie van Justitie liet gaan. Met dus desastreuze gevolgen voor de rest van ons leven. Een en ander toont aan hoe gewetenloos deze broer is geweest. Hij liet mijn arme vrouw rustig verkrachten door twee man met getuigen, maar deed daar niets tegen. Deze broer heeft mij overigens altijd gehaat. Een kwestie van broeder nijd. Ik was de jongste en kreeg meer mogelijkheden en ruimte dan hij had gekregen van mijn ouders. Dat heeft hem jaloers en woedend op mij gemaakt. Dit is mede zijn wraak blijkbaar. Hij kwam in een schitterende positie om mij eens goed de les te lezen, dat alles zou mislopen bij oneerlijk zijn en bedrog, was voor hem totaal onverwacht. Wij noemden hem vroeger al een arrogante klootzak en dat klopte dus wel.

Bij nakijken van de oude archieven blijkt in de krant van 12 februari 1991 nu een artikel te staan over Ruud Rosingh, maar nu gewoon een neutraal verhaaltje. Overigens niet na 22 februari meer gezocht. Het oude verhaal, wat veel oud Leeuwarders nog wel moeten kennen is dus vervalst en weggewerkt. Zoals alle files over mij en mijn vrouw dus ontbreken. Het is nog verbazingwekkend, dat wij nog steeds leven. Veel getuigen zijn inmiddels dood. Ik hoop maar dat het gewoon toeval is. Chris en Paul zijn beide nogal vroeg gestorven. Als Rimmer Mulder toen ook al hoofdredacteur was, dan is hij dus gewoon op de hoogte, samen met toenmalige directie. Bij de Leeuwarder Courant moeten meer mensen dit nog weten. Vraag is en blijft, waarom men deze censuur toelaat? Staatsgeheim vermoedelijk, maar alles gebaseerd op fraude en bedrog. Een artikel in de krant hierover en veel Leeuwarders zouden mijn verhaal direct bevestigen. Ruud Rosingh (nu Aruba dacht ik) mag het niet natuurlijk. Hij zou direct ontslagen worden, dus die hoeven we niet eens te vragen. Enkel een parlementair onderzoek, liefst door Pieter van Vollenhove, zal deze misdrijven en de schuldigen blootleggen, maar dat weigeren ze. Politici zwijgen het liever dood. Hoezo slachtofferhulp, hoezo normen en waarden? Later zult u nog horen ‘wir haben es nicht gewusst’. Wie kent nog het oude artikel over stoppen onderzoek naar verkrachting? Beloning! Is geld waard!

Nu pas wordt mij ook duidelijk waarom het artikel in 1975 over het drogeren van mij in Motel Bunnik door mij niet werd gevonden in de archieven van de Telegraaf. Het is onmiddellijk verwijderd op last en kosten van de Staat der Nederlanden. En er moeten meer zijn, zoals die over het personeel van Euro-Routing die verhaal ging halen in Utrecht bij Jan van Beek, maar door een andere medewerker werden verraden en door politie werden onderschept bij Zwolle of zo. Het zal vrijwel zeker ook verwijderd zijn? Of zijn ze die vergeten? Hoeveel miljoenen belastinggeld van argeloze burgers wil de Staat nog spenderen om te voorkomen dat deze misdaden door de Staat zelf, uitkomen? Wie worden zo krampachtig beschermd? Vinden ze bedriegen van burgers heel normaal? Nu begrijp ik ook beter het feit dat mijn gewetenloze broer Johan zelfs de agenda waarin de afspraak met Herman van Kesteren stond bij mij weghaalde onder valse voorwendselen, ook het visitekaartje van Al Rust haalde hij zo weg. En Klazien J., de boosaardige zuster van mijn vrouw, haalde ook al die advertentie stiekem bij ons weg. Daarom ook dat tijdens het gesprek met mijn drie broers, op mijn initiatief om hun de gelegenheid te geven de waarheid te zeggen, Johan enkel sprak over kun je dat bewijzen? Een meedogenloze opstelling gezien alle ellende waarin wij verkeerden en nu nog verkeren. Hij laat mij rustig paranoïde verklaren, terwijl hij weet dat het niet zo is! Gewetenloos. Als gewoon de waarheid was verteld was ik nooit arbeidsongeschikt geraakt.

Is het niet een groot goed, dat er in een democratie controle kan plaatsvinden door journalisten, politici en burgers? Waarom moet dan met geweld en miljoenen aan belastinggeld, dit groteske misdrijf (en alle anderen) voor de Nederlandse burgers verborgen blijven? Wie zijn de opdrachtgevers en leiders hierachter? Welke politici weten hiervan en keuren dit goed? Waarom zwijgen de media? Leeft de politica nog die als enige tegen stemde en mij wel wilde helpen later, bij die commissie vermoedelijk in 1976?

Meer later…

Hans Smedema Copyright 2007 Hans Smedema, Drachten.